Μπορούμε να σεβόμαστε τον Ιησού ενώ αγνοούμε τις εντολές του;
Καλώς ήρθατε στην 9η ημέρα του ταξιδιού μας με τον Ιησού. Σήμερα εξετάζουμε τι μας καλεί ο Ιησούς να επανεξετάσουμε στις πεποιθήσεις ή στη ζωή μας. Η βασική αλήθεια για τη σημερινή ημέρα είναι η εξής: Το να σεβόμαστε τον Ιησού ως δάσκαλο δεν αρκεί, αν αντιμετωπίζουμε τις εντολές του ως προαιρετικές. Ας ξεκινήσουμε.
Τρέχουσες λεπτομέρειες του ταξιδιούΔείτε το ημερολόγιο, το επεισόδιο και το απόσπασμα
Ο Ιησούς εν δράσει
Κατά Ματθαίον 7:24–29
Βήμα 4 από 5
Εξέτασε τι μας καλεί ο Ιησούς να αμφισβητήσουμε στις πεποιθήσεις ή στη ζωή μας.
Πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να αποκαλέσουν τον Ιησού σπουδαίο ηθικό δάσκαλο. Ο χαρακτηρισμός αυτός ακούγεται γενναιόδωρος. Τον κατατάσσει ανάμεσα στις πιο αξιοθαύμαστες μορφές της ιστορίας και μας επιτρέπει να παραθέτουμε τα λόγια Του για την αγάπη, το έλεος και την ειρήνη.
Δείτε: Η παραδοχή που αμφισβητείται από την εξουσία του Ιησού
Παρακολουθήστε το συνοδευτικό βίντεο και, στη συνέχεια, συνεχίστε την ανάγνωση για να εξετάσετε τη βιβλική μαρτυρία στο πλήρες πλαίσιό της.
Ωστόσο, το 7ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου αναδεικνύει ένα πρόβλημα: ο Ιησούς δεν παρουσιάζει τον εαυτό Του ως δάσκαλο του οποίου οι καλύτερες ιδέες μπορούν να επιλεγούν, ενώ οι υπόλοιπες απορρίπτονται.
Ο ακροατής που δεν κάνει τίποτα.
Ο Ιησούς περιγράφει δύο ανθρώπους που ακούν τα ίδια λόγια. Ο ένας υπακούει, ο άλλος όχι. Δεν χαρακτηρίζει τον δεύτερο άνθρωπο ως ανοιχτόμυαλο, ανεξάρτητο ή επιλεκτικά εμπνευσμένο. Τον αποκαλεί ανόητο.
Αυτό προκαλεί αμηχανία, διότι ο σύγχρονος θαυμασμός συχνά διατηρεί την εξουσία στα χέρια εκείνου που θαυμάζει. Αξιολογούμε τον Ιησού, κρατάμε ό,τι ταιριάζει στις πεποιθήσεις μας και απορρίπτουμε ό,τι τις αμφισβητεί. Εκείνος μετατρέπεται σε σύμβουλο που καλείται να συμμετάσχει σε μια ζωή την οποία κυβερνά κάποιος άλλος.
Ο Ιησούς ανατρέπει αυτή τη διάταξη. Τα λόγια του μας αξιολογούν.
Τα μέρη που προτιμάμε.
Είναι εύκολο να αποδεχόμαστε την εντολή του Ιησού για αγάπη, όταν ορίζουμε εμείς οι ίδιοι την αγάπη. Είναι δυσκολότερο όταν Εκείνος προστάζει να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Μπορεί να εξυμνούμε τη διδασκαλία Του περί συγχώρεσης, μέχρις ότου αυτή αφορά κάποιον που πιστεύουμε ότι αξίζει την αιώνια καταδίκη. Μπορεί να επικροτούμε το ενδιαφέρον Του για την καρδιά, ενώ την ίδια στιγμή αντιστεκόμαστε στα λόγια Του σχετικά με τη λαγνεία, την οργή, την ειλικρίνεια, το χρήμα και την κρίση.
Ο επιλεκτικός θαυμασμός μάς επιτρέπει να χρησιμοποιούμε τον Ιησού χωρίς να υποτασσόμαστε σε Εκείνον. Η Επί του Όρους Ομιλία δεν επιτρέπει αυτόν τον συμβιβασμό.
Ένας δάσκαλος που αξίζει να τον ακούει κανείς πρέπει να υπακούεται.
Αν ο Ιησούς είναι πραγματικά αγαθός, η αυθεντία Του δεν μπορεί να διαχωριστεί από την αγαθότητά Του. Ένας καλός δάσκαλος που λέει την αλήθεια για τον Θεό, την καρδιά, την κρίση και την αιώνια ζωή πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Αν οι βασικοί ισχυρισμοί Του είναι ψευδείς, το να Τον αποκαλούμε σπουδαίο δάσκαλο δεν λύνει το πρόβλημα. Αν είναι αληθινοί, το να αντιμετωπίζουμε τις εντολές Του ως προαιρετικές δεν το λύνει ούτε αυτό.
Η έκπληξη του πλήθους ήταν δικαιολογημένη. Ο Ιησούς μιλούσε διαφορετικά από τους γραμματείς, επειδή αντιλαμβανόταν τον εαυτό Του διαφορετικά απ’ ό,τι εκείνοι. Δεν μετέφερε απλώς διδάγματα μιας παράδοσης. Καλούσε τους ανθρώπους να οικοδομήσουν τη ζωή τους πάνω στα λόγια Του.
Η παραδοχή που πρέπει να καταρριφθεί.
Ο Ιησούς αμφισβητεί τη βολική αντίληψη ότι μπορεί να τυγχάνει τιμής αλλά να στερείται εξουσίας στη ζωή μας — να Τον θαυμάζουμε από ασφαλή απόσταση, να παραθέτουμε τα λόγια Του χωρίς να Τον ακολουθούμε και να Τον υμνούμε χωρίς να Τον υπακούμε.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς αν σου αρέσει η διδασκαλία Του. Το ζήτημα είναι αν αναγνωρίζεις την αυθεντία του Δασκάλου.
Ο σεβασμός πρέπει να γίνει ειλικρινής.
Μπορεί να φαντάζει ως πράξη ταπεινοφροσύνης το να τοποθετούμε τον Ιησού δίπλα σε άλλους αξιόλογους διδασκάλους, όμως η ταπεινοφροσύνη δεν σημαίνει ότι Του αποδίδουμε μια ιδιότητα υποδεέστερη από εκείνη που επιτρέπουν τα ίδια Του τα λόγια. Ο γνήσιος σεβασμός προϋποθέτει ότι ακούμε προτού κατατάξουμε κάποιον σε κατηγορίες. Αν ο Ιησούς μιλά με τρόπο που υπερβαίνει τα όρια ενός συνηθισμένου διδασκάλου, οφείλουμε είτε να απορρίψουμε τους ισχυρισμούς Του παραθέτοντας επιχειρήματα, είτε να ακολουθήσουμε την πορεία που αυτοί υποδεικνύουν. Δεν μπορούμε να διατηρούμε έναν τιμητικό χαρακτηρισμό αγνοώντας την ίδια τη διδασκαλία που δηλώνουμε ότι τιμούμε.
Σκεφτείτε το εξής.
Ποιες διδασκαλίες του Ιησού επαινείς δημόσια, ενώ σιωπηλά τις αντιμετωπίζεις ως προαιρετικές;
Εξέτασε τις υποθέσεις σου
Επίλεξε την ειλικρίνεια αντί για τον θαυμασμό. Κατονόμασε έναν τομέα στον οποίο οι προτιμήσεις σου έχουν αυτή τη στιγμή μεγαλύτερη βαρύτητα από τα λόγια του Ιησού.
Τι σημαίνει αυτό για τη ζωή σου.
Ο Ιησούς δεν σε καλεί να Τον αντιμετωπίζεις ως μια χρήσιμη φωνή ανάμεσα σε πολλές· Κατά Ματθαίον 7:24–29Εκείνος μιλά ως Εκείνος του οποίου τα λόγια καθορίζουν αν μια ζωή θα σταθεί όρθια ή θα καταρρεύσει. Το ζήτημα δεν είναι ότι οφείλεις να προσποιείσαι πως κατανοείς τα πάντα αμέσως. Είναι ότι το να Τον ακούς χωρίς να ανταποκρίνεσαι δεν συνιστά ουδετερότητα. Είναι μια επιλογή να αφήνεις την εξουσία Του στο περιθώριο της ζωής σου.
Αυτό μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση, ειδικά αν προτιμούσες εκείνες τις πλευρές του Ιησού που προσφέρουν παρηγοριά, αφήνοντας στην άκρη όσα έρχονται σε ρήξη με την υπερηφάνεια, τον θυμό, τη λαγνεία, τη συγχώρεση, το χρήμα ή την κριτική στάση απέναντι στους άλλους. Όμως, τα λόγια Του δεν προορίζονται για να τα θαυμάζουμε από απόσταση. Προορίζονται για να τα εμπιστευόμαστε – και η εμπιστοσύνη αποδεικνύεται μέσα από την πράξη.
Ένας τρόπος αντίδρασης σήμερα είναι να εντοπίσεις μία διδασκαλία του Ιησού για την οποία τείνεις να βρίσκεις δικαιολογίες ή να αναβάλλεις την εφαρμογή της. Διάβασε ξανά το απόσπασμα και αναρωτήσου πώς θα έμοιαζε η υπακοή σε μια συγκεκριμένη περίπτωση αυτή την εβδομάδα —στο σπίτι, στη δουλειά, σε μια φιλία ή σε μια προσωπική συνήθεια που δεν βλέπει κανείς άλλος. Δεν πρόκειται για το πώς θα κερδίσεις την εύνοια του Θεού. Πρόκειται για το να παίρνεις τον Ιησού στα σοβαρά, επειδή Εκείνος είναι άξιος γι’ αυτό.
Ποια διδασκαλία του Ιησού επαινείς πιο εύκολα απ’ ό,τι την εφαρμόζεις, και ποιο είναι ένα ειλικρινές βήμα προς την κατεύθυνση της τήρησής της;
